Ale oferty

Posiadanie samochodu ciężarowego w firmie, jest niezmiernie korzystne dla właścieciela firmy. Zysk wypływa między innymi ze sposobności odliczenia wielu czynności od podatku, m.in. zakupu auta oraz zakupu paliwa napędowego. Pojazd musi jednak spełniać określone kryteria, w myśl których rejestrowany będzie przy kontroli jako samochód ciężarowy. Jakie zatem parametry musi spełniać pojazd, by był ciężarowym?

Ciężarowym samochodem jest:

-Pojazd, który ma więcej niż jeden rząd siedzeń, odseparowanych ścianką albo stabilną przegrodą. Samochód taki powinien mieć scharakteryzowane prawem parametry, m.in. część załadunkowa musi przekraczać 50% długości całego pojazdu,
-Pojazd posiadający odsłoniętą część załadunkową,
-Pojazd posiadający rząd siedzeń, odseparowanych ścianką albo stabilną przegrodą od ładnowni. Bardzo często rejestrowane jako wielozadaniowe lub van,
-Pojazd specjalny (podnośnik do prac interwencyjno-montażowych, pojazdy służące do zimowego utrzymania dróg, agregat spawalniczy/elektryczny, żuraw samochodowy, pojazdy służące do oczyszczania dróg, koparka, bankowóz, koparkospycharka, pomoc drogowa, pojazd do prac wiertniczych),
-Samochód, którego część osobowa a także część załadunkowa są od siebie trwale oddzielone konstrukcyjnie

Od kilku już lat na szeroką skalę wśród biznesmenów wykorzystywany jest także fakt, iż prawo dopuszcza możliwość przekształcenia samochodu osobowego na samochód ciężarowy. Takie auta, zwyczajowo zwane samochodami z kratką, posiadają homologację wytwórcy lub dystrybutora, stąd też przy rejestrze określane są jako samochody ciężarowe. Atest samochodu wskazuje na to, iż jego ładowność przekracza 500kg, a posiadacz samochodu, po zeewidencjonowaniu go w firmie, jako środka trwałego, może za niego odliczać 100% VAT, zarówno przy jego zakupie, jak też zakupie paliwa napędowego. Paragraf ten, jak można się łatwo zorientować, jest nagminnie łamany lub naciągany przez nieuczciwych przedsiębiorców.

Wielokrotnie handlowcy, którzy dopiero rozpoczynają swą działalność gospodarczą, nie wiedzą, czy powinni mieć kasę rejestrującą. Prawo jednak jasno wskazuje, kto i w jakim przypadku winien rozliczać swój obrót przy pomocy niniejszego narzędzia.

Przymusem posiadania kasy rejestrującej, innymi słowy kasy fiskalnej, objęci są płatnicy podatku VAT, którzy sprzedają swoje produkty albo usługi osobom fizycznym, które nie są płatnikami podatku VAT, rolnikom ryczałtowym, osobom fizycznym, będącym płatnikami podatku VAT, ale robią zakupy prywatnie. Kasę powinni posiadać także handlowcy, sprzedający produkty objęte akcyzą ? tytoń i alkohol. Narzędzie to mimo to nie powinno być zakupione wyłącznie z przymusu. Kasa doskonale rozlicza obroty, a zintegrowana z odpowiednim programem magazynowym oraz czytnikiem kodów, umożliwia w prosty sposób rozporządzać stanem magazynu, nadzorować jego przepływ oraz interpretować opłacalność produktów. W jaki sposób się to robi?

Każdy produkt powinien być przyporządkowany odpowiednim kodem, który po zeskanowaniu albo wbiciu na kasę, odszukiwany jest w bazie danych. Towar ten drukowany jest na dwóch identycznie brzmiących paragonach fiskalnych. Jeden paragon otrzymuje kontrahent, drugi natomiast archiwizowany zostaje na rolce paragonowej, którą powinno się przetrzymywać przez okres pięciu kolejnych lat, w celu poświadczenia transakcji w trakcie inspekcji odpowiedniego organu podatkowego. Pamiętać trzeba również fakt, że częstokroć nadruk na paragonie blednie a w takich przypadkach ciężko przeczytać, informacje na taśmie. Stąd też rolki paragonowe powinny być przechowywane w suchym, zimnym oraz zacienionym miejscu. Także kontrahenci winni pamiętać o tym fakcie i zachowywać te najistotniejsze paragony, gdyż będzie to dla nich wyłączny dowód kupna, istotny w przypadkach reklamacji, albo oddania wadliwego produktu.

Na druczku z kasy powinny znaleźć się takie informacje, jak wartość, ilość i cena określonego towaru, wraz z jego nazwą, data i miejsce transakcji, nazwa sprzedającego, wszystkie informacje tyczące się kwestii podatkowych a także suma transakcji. Nie może braknąć też Numeru Identyfikacji Podatkowej firmy sprzedającej, a też kolejnego numeru paragonu lub, w niektórych sytuacjach (gdy jest większa liczba punktów kasjerskich), numer kasjera. Paragon powinien być zrozumiały tak, aby obie strony miały możliwość zrozumienia, czym był przedmiot transakcji.

Wielu przeciwnych było wstąpieniu naszego kraju do Unii. Twierdzili oni, że Unia Europejska nie zagwarantuje nam nic pożytecznego, a wprost przeciwnie ? będziemy musieli dokładać do większości rzeczy, takich jak dla przykładu żywność. Obecnie, po kilku latach od wstąpienia do Unii Europejskiej, ma ona w dalszym ciągu zarówno swoich sympatyków, jak też przeciwników. Mimo to jaka by nie była, na uwadze trzeba mieć fakt, że to za jej sprawą dzisiaj wielu rodzimym właścicielom firm żyje się lepiej. Stało się tak za przyczyną różnego rodzaju programów pomocowych, takich jak pomoc de minimis.

Pomoc de minimis to szczególny typ dotacji, jaki przyznawany jest jedynie małym podatnikom, którzy dopiero nie tak dawno temu rozpoczęli swą firmę albo którzy prowadzą od jakiegoś czasu działalność, mimo to spełniają oni definicję małego podatnika; albo też podatnikom, którzy rozpoczęli działalność gospodarczą (bez względu na obrót, jaki uzyskali), ale jedynie w roku otwarcia działalności.

Przedsiębiorca, który ubiega się o udzielenie mu dotacji w formie pomocy de minimis, musi okazać odpowiedniemu organowi, który przyznaje powyższe świadczenie, zaświadczenie, w którym prawidłowo opisane będzie, czy płatnik podatku w ciągu 3 lat korzystał z tego typu pomocy, a jeżeli tak, to w jak dużym zakresie. Jest tak, ponieważ w założeniu tego rodzaju pomocy jest nietykalność zasad konkurencji, co skutkuje wyłącznie niedużymi finansowymi zapomogami dla przedsiębiorstw. Beneficjenci projektu dostać mogą do 200 tysięcy euro w przeciągu 3 lat (100 000 euro ? to granica dla przedsiębiorstw z obszaru transportu drogowego). Naturalnie, są też i inne ograniczenia, z którymi warto się zaznajomić odpowiednio wcześniej. Przykładowo ? firma nie może mieć niezadowalających wyników finansowych (wyniki nie powinny maleć, firma nie może być na skraju bankructwa). Z pomocy de minimis nie mogą skorzystać także przedsiębiorcy, którzy chcą przeznaczyć świadczenia pieniężne na zakup samochodów czy przerabianie i wdrażanie do obrotu towarów rolnych.

Lista obwarowań jest dość spora, ale pod uwagę trzeba brać również fakt, że pomoc ta może zostać użyta w wielu przypadkach, które także trzeba sprawdzić nim sięgnie się po radykalne środki.

Ze sprzedażą wysyłkową mamy przyjemność bardzo często. Mimo to pojęcie to, w świetle prawa, nie charakteryzuje jedynie zakupów dokonywanych przez internet, wysyłanych pocztą lub innym transportem. To zagadnienie odsyła nas w tym przypadku do regulacji podatkowych, jakie zachodzą między dwiema stronami transakcji, pochodzących z różnych państw. Tak więc rzec można, że ze sprzedażą wysyłkową do czynienia mamy wtedy, gdy towar przekracza granicę Polski i zachodzi konieczność opodatkowania go w jednym z krajów, między którymi wywiązuje się transakcja kupna-sprzedaży.

Wyróżniamy 2 typy powyższej transakcji, zależne od tego czy produkt wysyłany jest z naszego kraju do innego kraju czy z innego państwa do Polski. Możemy mówić w takich sytuacjach o sprzedaży wysyłkowej ?z terytorium kraju? oraz ?na terytorium kraju?. Różnica, jaka zaistnieje między tymi dwoma rodzajami sprzedaży, polega wyłącznie na ostatecznym miejscu opłaty podatku VAT za towar.
Aby możliwe było wypełnienie regułki sprzedaży wysyłkowej, powinny być wypełnione kolejne warunki:

- Sprzedawca obowiązkowo musi być podatnikiem VAT, w dodatku zarejestrowanym w którymś z państw Unii,
- Nabywca powinien być osobą fizyczną; może, ale nie koniecznie być podatnikiem VAT (jeśli nim jest, powinien rozliczać się jak z transakcji wewnątrzwspólnotowego nabycia)

W transakcji sprzedaży wysyłkowej nie mogą być zbyte:

- Nowe środki transportu,
- Towary wysyłane za pośrednictwem opodatkowanego pośrednika,
- Towary montowane a także instalowane

W przypadku towarów posiadających akcyzę ? miejscem nałożenia podatku będzie każdorazowo kraj przeznaczenia.

O sprzedaży wysyłkowej ?z terenu kraju? mówi art. 2 pkt. 23 ustawy o podatku od towarów i usług. Produkt przesyłany jest z obszaru naszego kraju do innego kraju Wspólnoty, a terenem opodatkowania jest nasze państwo. Jest jednak pewien pułap, powyżej którego produkt opodatkowany zostaje na terytorium odbiorcy. Granica ta ustalana jest indywidualnie przez kraje europejskie, jednak nie przekracza ona przeważnie wielkości 100 tys. euro sumy wszelkich sprzedaży w trakcie roku.

Zaś w przypadku sprzedaży wysyłkowej ?na terenie kraju? (traktuje o tym art. 2 pkt.24 ustawy o podatku od towarów i usług), o transakcji można mówić, kiedy produkt wysłany jest z innego państwa Wspólnoty Europejskiej do Polski. Produkty takie zostają opodatkowane w myśl polskiego prawa do pułapu 35 000 euro kwoty rocznej sprzedaży. Jeżeli sprzedaż przekroczy ten pułap, produkt jest opodatkowany na terytorium państwa, z którego jest wysyłany.

Wielu nieprzychylnych było przystąpieniu naszego kraju do Unii Europejskiej. Mówili oni, że Wspólnota Europejska nie zagwarantuje nam nic dobrego, a wręcz odwrotnie ? będziemy zmuszeni dopłacać do większości rzeczy, takich jak na przykład żywność. Obecnie, po kilku latach od przystąpienia do Unii, ma ona dalej równocześnie swoich zwolenników, jak i wrogów. Mimo to jaka by nie była, na uwadze trzeba mieć fakt, że to dzięki niej dzisiaj wielu naszym przedsiębiorcom żyje się lepiej. Dzieje się tak za przyczyną różnego rodzaju programów pomocowych, takich jak pomoc de minimis.

Pomoc de minimis to szczególny rodzaj świadczenia pieniężnego, jaki dawany jest jedynie małym podatnikom, którzy dopiero niedawno rozpoczęli swoją firmę lub którzy prowadzą od jakiegoś czasu firmę, jednak wypełniają oni określenie małego płatnika podatkowego; albo też podatnikom, którzy rozpoczęli działalność (bez uwzględnienia obrotu, jaki uzyskali), ale jedynie w roku założenia firmy.

Właściciel firmy, który ubiega się o udzielenie mu dotacji w formie pomocy de minimis, powinien okazać adekwatnemu organowi, który udziela wyżej wymienione świadczenie, oświadczenie, w którym jasno określone będzie, czy podatnik w okresie trzech lat korzystał z tego rodzaju pomocy, a jeżeli tak, to w jak dużym zakresie. Jest tak, ponieważ w koncepcji tego rodzaju pomocy jest niepodważalność zasad konkurencji, co skutkuje wyłącznie niedużymi pieniężnymi zapomogami dla firm. Beneficjenci projektu dostać mogą nawet 200 tysięcy euro w ciągu trzech lat (100 tys. euro ? to ograniczenie dla firm z zakresu transportu drogowego). Oczywiście, są również i inne ograniczenia, z którymi powinno się zapoznać adekwatnie wcześniej. Dla przykładu ? firma nie może mieć niezadowalających wyników finansowych (wyniki nie powinny maleć, firma nie może być na skraju upadku). Z pomocy de minimis nie mogą skorzystać także właściciele firm, którzy chcą włożyć dotacje na zakup samochodów czy przerabianie i wdrażanie do obrotu produktów rolnych.

Lista obwarowań jest całkiem długa, ale pod rozwagę trzeba wziąć także fakt, że pomoc ta może zostać wykorzystana w wielu przypadkach, które także trzeba sprawdzić zanim sięgnie się po radykalne środki.